David Azurzaren haur-gazte abesbatza Oh happy day! lehiaketan

Ahots motak

XIX. mendeeeaz geroztik, giza ahotsak oinarrizko sei ahots motetan sailkatu izan dira, hiru gizonezko ahotsak direlarik (baxua, baritonoa eta tenorra) eta beste hiru emakumezkoenak (kontraltoa, mezzosopranoa eta sopranoa). Hezi gabeko ahotsa gehienak erdi mailakoak izan ohi dira Haur ahotsak edo ahots"zuriak" emakumezko ahotsaren antzeko tesitura izaten dute.

Ahotsa, lehen musika tresna

Lehen musika-tresna eta denetan biribilena giza ahotsa da, soinu bokaliko zein kontsonantikoak egin eta musika adierazpideak nahiz sentimenduak helarazteko gai dena. Teknika egokia_dagokion arnasketa, kokapen, efinazio eta adierazpideekin- lortzeko, ahotsa landu egin behar da.
Ahotsaren sormenean, giza gorputzeko atal desberdinek parte hartzen dute:

• Arnas aparatua: airea biriketan gorde eta sudurretik, trakeatik eta diafragmatik igarotzen da.
• Fonazio aparatua edo aparatu dardararazlea: laringeak soinua eraldatzen du ahots harietatik igarotzean.
• Aparatu erresonatzaile edo soinu anplifikatzailea: ahoak, aho sabaiak, sudur zuloak, sudur barrunbeak eta faringeak osatzen dutena.

Ahotsean, arnasketa aldi eta mota desberdinek ere badute euren eragina:
Arnasketa aldiak:

• Arnasgora: birikak sudurretik hartutako aireaz betetzen dira.
• Arnasbehera: airea ahotik botatzen da.

Arnasketa motak:

• Goi arnasketa: biriketako goiko aldea bakarrik erabiltzen da.
• Abdominala: diafragmako giharrek eta biriketako beheko aldeak parte hartzen dute.
• Osoa: kanturako egokiena, aurreko biak elkartzen dituelako.
  

Herria abesten

Mutrikun gauzatu berria den proiektu interesgarri bati buruz idatzi nahi dut:
Duela pare bat urte, herriko talde bati kantu zaharrak berreskuratzea bururatu zitzaion. Berreskuratzea bai, ia galdurik baitaude. Duela urte gutxirarte asko abestu izan da gure herrian, eta ondo abesten dugun fama daukagu gainera. Baina gazteek beste istorio batzutan dabiltzenez eta kantu herrikoiak kantatzea modan ez dagoenez karkak direlako, laster desagertuko dira. Burubelarri hasi zen taldea lanean: Mutrikun askotan kantatzen diren kantuen bilduma bat egin, musika eta hitzak lortu helduei egindako elkarrizketen bidez eta talde desberdinekin kontaktatu abesti hauek interpretatzeko eta grabatzeko. Asmoa ez da izan kantuak ikaragarrizko moldaketekin abestea, ez dakit nik zenbat ahotsetara eta oso teknika onakin, alderantziz, bizi guztian zehar kherriko jendeak kantutu izan duenen antzerakotasun gehien lortzea izan da xedea. Hala nola, garai bateko arrain kontserba lantegi baten lan egiten zuten emekumeak orduko kantuak abestu dituzte, arrantzale talde batek beraien girokoak, herriko talde eta familia desberdinek beste kantu batzuk eta azkenean 44 kantu grabatzea lortu dute.
Grabaketekin CD bat argitaratu da kantu guztien hitzen liburuxka batekin eta proiektuari amaiera emateko urtarrilaren 31ean talde guztiak tabernaz taberna eta kalerik kale aritu ziren beraien kantuekin bazter guztiak alaitzen.
Bejon deizuela!!!!!!!!!
Proiektu honi buruz beste zerbait jakin nahi izanez gero egin klik hemen.

Euskal curriculuma

Euskal Curriculumak 3 multzotan banatzen ditu DBHrako 1,2 eta 3 mailetako edukiak; Entzumen-pertzepzioa eta musika ulermena alde batetik; Musika interpretazioa- adierazpena eta -sormena bestetik, eta, musika testuinguruak eta erreferenteak, azkenik.
Hona hemen bigarren multzoko ediken artean zehaztz mehatz curriculumak dioena:
Kantatzea: a capella, musika tresnen laguntzaz, mugimenduaren laguntzaz eta grabaturiko akonpainamenduak erabilita.

http://www.youtube.com/watch?v=o6NnrF3B90o

Haur txikiak kantuan gustura aritzen dira eguneko ia momentu guztietan. Edozein dela entzuten duten musika kantuan hasteko prest egoteaz gain gehienak ausartak dira eta abesten saiatzen dira. inolako lotsarik edo muga gabe. Urteak aurrera doazen heinean, lotsa areagotzen dijoa eta 12 urtetik aurrera gutxi dira ahoa zabaltzera animatzen direnak. Zer da orduan, lotsa kontua? Zergatik lotsatzen sira hainbeste? Jakin badakigu, noski, adin kontua badela, adin honetan dena lotsagarria egiten baitzaie, baina agian ohitura falta ere bai.
Bigarren hezkuntzan, oso gutxi abesten da musikako klaseetan eta gehienetan irakaslearen ausardia faltagatik dela esango nuke. Batzuetan, irakaslea ez da musikan espezializatua eta ez dago abesten ohituta; besteetan, ordea, bada musikan espezializatua baina, hala ere, abestea ez da klasetan lantzen duena. Egia esan, nahiz eta Musika Hezkuntzako tituloa eduki, ez da bermatzen maisu-maistra horrek kantuaz zerbait dakienik, oso gutxi jorratzen baita gai hori karrera osoan. Tituluakin ateratzen diren ikasle asko eta askok ez dakite abesten. Nola abestuko dute orduan ikasleekin?